Harfe Akhar

گریه حرف،آخرم بود طاقت موندن نداشتم همه ی حرفامو با اشک تو نگاهت جا گذاشتم تو میگفتی قصر خورشید چند قدم اونور دریاست حلقه دستای گرمت،آخرین نقطه ی دنیاست تنمو دادم به دام،دستای سنگیو سردت وعده های پوچو خامت،باغ پاییزیو زردت الهی دلت بسوزه تو که قلبمو سوزوندی همسفر شدی تا رویا پای وعده هات نموندی الهی چشم سیاهت،همیشه بارونی باشه توی تاریکی چشمات،آسمون زندونی باشه الهی وقتی میخندی،یاد گریه هام بیفتی توی خلوتت بخونی هر چی که بهم نگفتی