Ghasam

[اینترو - بهزاد پکس] میدونی تو خودتو دوست نداشته باشی هر کی بهت بگه دوست دارم حرف مفت میزنه [ورس - علیرضا قاسمی] کجا بودی شبایی که غما میکشتنم بی تو نگاه کن تو چشای خیس و تنها این منم بی تو تو اون اغوشی که تنها پناه گریه ها بودی شبایی که من این زخما رو میشمردم کجا بودی قسم میخوردی بعد از من به هیشکی دل نمیبندی قسم خوردی با هیشکی غیر من اونجور نمیخندی ازم بردی دل و جوری که انگار دل نمیکندی ما این کوچه خیابونا رو با هم زندگی کردیم [ورس اول - بهزاد پکس] از هر کسی بیشتر حالیش بود خودش دوست نداشت تغییر کنه سیگارام چه بی تاثیر شده نمیخواستم اون خودشو درگیر کنه براش فقط خوب خواستم اونو از خودم بیشتر دوست داشتم دلم و کل تهران زد کار میداد دستم اون دوست داشتم مثل دونه دونه اشکات داره بارون میریزه رو دستام تنهام مثل حرفام داره کهنه تر میشه اون زخمام چقدر دروغ سر هم کرد چقدر باور میکردم من احمق چقدر سرم حرکت زد دیدم دورم هیشکی نیست همه رفتن [کورس - علیرضا قاسمی] تماشا کن تو این دردو به دنیای من اوردی تماشا کن تویی که خنده هامو با خودت بردی نمیخوام مثل من تنها بشی با گریه ها اما منو یادت بیار هر جا تو تنهایی زمین خوردی [ورس دوم - بهزاد پکس] خلوت مثل شهرم یادت میفتم هر وقت چیش مثلا اون از من سره کاش منو نمیدادی از دست دیر میفهمی کیو باختی چیو خرابش کردی چیو ساختی دیر میفهمی کی دوست داشت دیر میفهمی هوای کیو داشتیم راستشو بگو بی معرفت رو کی چشماتو داری میبندی چرا با خودت میجنگی راستی خوشگل تر میشی میخندی دیگه خیره به چشمات نمیشم غمگین گوش بدم هی فاز بگیرم واسه موندنش اسرار نمیکرد هنوز نگاهشو به یه تهران نمیدم