عروج

مجنون و پریشان تو ام دستم گیر دستم گیر سرگشته و حیران تو ام دستم گیر هر بی سر و پایی چو رسمی دارد من بی سر و سامان تو ام دستم گیر دستم گیر خدا دلم دستم گیر آن یار که عهد دوست داری بشکست میرفت و منش گرفته دامن در دست میگفت دگر باره به خوابم بینی پنداشت که بعد از او مرا و خوابی است