درد و فریاد

گووش دنه نالَم کی بیتم شاده به ناله‌ و فریادم گوش فرا دهید، سروده‌ام شادمانه نیست! یه شادی نیه ، درد ئو فریاده این شادی نیست، [بلکه] درد و فریاد است. درد مردمه، مردم ساده درد مردم است، مردمانی ساده! زخمیل بی سرپووش، بووه ئو اجداده زخم‌های عیان و درمان‌نشده‌ی پدران و اجدادمان کی باید بنی مرحمی ار دەردمو چه کسی باید بگذارد مرحمی بر دردهای‌مان؟! کی آویاری که شمشال زردمو؟ چه کسی آبیاری کند درختانِ شمشادی که زرد شده‌اند؟! بورن تا بووشیم، درد دیرینمو بیایید تا بگوییم، درد دیرین‌مان را بکیمو خالی عقدە ورینمو و خالی کنیم تمام گره‌ها و عقده‌های دیرین‌ را مردم هیز گرن بوئن وه خور ای مردم بپا خیزید، بیدار شوید خاو ئو خامووشی دیر نئرئ ثمر خواب و خاموشی دیگر ثمری ندارد عمری خوین ایمه گیریاسه شیشه عمری‌ست که خون ما را در شیشه کرده‌اند قلب سادَمو زخمی ئو ریشه قلب ساده‌مان ریش ریش و زخمی است [بپا خیزید.]