Manaye Nejat

درست وقتی به این دنیا رسیدی که مردم تشنه ی خورشید بودن توی مرداب جهل و بت پرستی گرفتار شب تردید بودن قدم های تو دنیا رو عوض کرد ترک برداشت بغض طاق کسری واسه زخمای تنهاییت هر روز یه عمری مادری می کرد زهرا تو معنای نجات و نور بودی واسه قلبای تاریک و پریشون واسه اون دخترای بی گناهی که سهم خاک می شد، زندگیشون رسیدی تا همه دنیا بدونن علی بعد از تو مولا و امیره باید می اومدی تا نور کوثر تمام قلب تاریخو بگیره تمام قلب تاریخو واسه درد همه دلسوز بودی شبیه عشق تو باید کجا دید علی انقدر از عشق تو پر بود که تو قلب خطر جای تو خوابید که تو قلب خطر قدم های تو دنیا رو عوض کرد ترک برداشت بغض طاق کسری واسه زخمای تنهاییت هر روز یه عمری مادری می کرد زهرا تو معنای نجات و نور بودی واسه قلبای تاریک و پریشون واسه اون دخترای بی گناهی که سهم خاک می شد، زندگیشون رسیدی تا همه دنیا بدونن علی بعد از تو مولا و امیره باید می اومدی تا نور کوثر تمام قلب تاریخو بگیره تمام قلب تاریخو