زمونه

تو بند این زمین دلم عجب گرفتاری شده همرنگ مردمش شدن این روزا اجباری شده خسته ام از اونایی كه این روزا به كامشونه زیر نقاب رنگیشون،گرگ زمونه پنهونه اونا كه به حرف دروغ زبونو وادار میكنن چه راحته حقیقتو دروغی انكار میكنن زمونه سازتو كوك كن تا دلم باهاش برقصه كه تموم آرزوهام توی چنگال تو حبسه زمونه سازتو كوك كن تا دلم باهاش برقصه كه تموم آرزوهام توی چنگال تو حبسه تو بند این زمین دلم عجب گرفتاری شده همرنگ مردمش شدن این روزا اجباری شده ای كاش نباشم ببینم شب عزیز مردم بشه كه خوب و بد آدماش توی سیاهی گم بشه كاش یكی از راه برسه رگ دروغو بزنه یه روز بیاد طلسم دنیای فریبو بشكنه زمونه سازتو كوك كن تا دلم باهاش برقصه كه تموم آرزوهام،توی چنگال تو حبسه زمونه سازتو كوك كن تا دلم باهاش برقصه كه تموم آرزوهام توی چنگال تو حبسه