Jore Zaman

قطره اشکم که از چشمان یار افتاده ام یا چو برگ آرزو از شاخسار افتاده ام یادگار زندگی هستم که از جور زمان بر دل سنگ رقیبان،یادگار افتاده ام تک درخت بی کسی هستم که بر دشت جنون هستی از کف داده ام و بر گذار افتاده ام هستی از کف داده ام و بر گذار افتاده ام کاروان هم رفته و جا مانده ام بر شوره زار نیست صبحی بر من و شام تار افتاده ام ای که بیرون کرده ای ما را ز یاد خویشتن بی تو من در بستر غم بی قرار افتاده ام رفته از یادم هر آنچه،بو جز پیمان تو یاد آمد در بهارت همچون غبار افتاده ام