گریه

ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است ببین که در طلبت حال مردمان چون است به یاد لعل تو و چشم،مست میگونت ز جام غم می لعلی که می‌خورم خون است حکایت لب شیرین کلام فرهاد است شکنجه طره لیلی مقام مجنون است ز دور باده به جان راحتی رسان ساقی که رنج خاطرم از جور دور گردون است از آن دمی که ز چشمم برفت رود عزیز کنار دامن من همچو،رود جیحون است چگونه شاد شود اندرون غمگینم به اختیار که از اختیار بیرون است