اعتراف

من عاشق کسی شدم که راهش از دلم جداست اونقدر خودش رو دوست داره فکر میکنه خود خداست من عاشق کسی شدم ،که دلش از همه پره بیخودی دل خوشم بهش بیخودی ازم دلخوره زل میزنه توی چشام اما منو نمیبینه وقتی با هم میریم یه جا کنار من نمیشینه هر کاری واسش میکنم اما به چشمش نمیاد تو این همه سال نشده یه بار ازم چیزی بخواد خیلیا میگن منو اون وصله ی ناجور همیم خیلیا هم فکر میکنن که دوستای دور همیم انقدر غریبی میکنه که حس من یخ میزنه فقط یه خوبی داره که ،مطمئنم مال منه خوب میدونم با هیچ کسی اندازه ی من راه نمیاد به چشمش هیچ کس غیر من این همه زیبا نمیاد هر کاری واسش میکنم اما به چشمش نمیاد تو این همه سال نشده یه بار ازم چیزی بخواد خیلیا میگن منو اون وصله ی ناجور همیم خیلیا هم فکر میکنن که دوستای دور همیم