Payame Del (Dastgahe Mahur)

چه خودپسندی ای دل! به دیگران بنگر که تا بینی دیگر ز خود بسی بهتر اگر جهان را جویی به چشمِ خوش بینی بهشت یزدانی را هم‌اندر آن بینی اگر که بتوانی، دلی به دست آور ولی خموش! چه حاجتی باشد که بانگ احسانت رسد به گوش؟! چو مِهر دل جویی، دوا و درمان شو به هر غمی تو گر ز دلجویی به جز نکو جویی، نه آدمی سرشت نیکو هرگز دلی نیازارد نترسد از بدخواهان که دوستان دارد اگر تو از رخساری غبار غم شویی ز آدمیت دانم تو را بُود بویی