غم تنهایی

چه سخته گریه بگیره راه گلوش حتی نتونه واسه یِ دل آواز بخونه دل اگه دل باشه دنبالش نمیره حتی اگه از غم بی عشقی بمیره دل نمیدونه عجب خطایی کرده با وجودی که همیشه پُر درده دل همش دم میزنه از آشنایی غافل از درد و غم روز جدایی دل اگه دل باشه دنبالش نمیره حتی اگه از غم بی عشقی بمیره منو از دلم جدا کرد دلمو سَر به هوا کرد اون که عشقش واسه یِ من یه دنیا بود اون با افسون نگاهش با دو چشمون سیاهش منو انداخت تويِ راهش دل حواسش کجا بود رفت و با من بی وفا شد با رقیبم آشنا شد اون که هر شب واسه یِ من گریه میکرد حالا دل با من میجنگه میگه جام تویِ سینه تنگه اون به هردومون میخنده میگه کار خدا بود دل اگه دل باشه دنبالش نمی ره حتی اگه از غم بی عشقی بمیره