قطار

وقتی من رسیدم قطار رفته بود تو مه و دود جاموندم هر چی تو دلم بود نشد که بگم من پشت غم جا موندم هر جایی که میرم یادت با منه بارون میزنه اون جایی میترسم اسمم یه روز از یادت بره با فاصله تنهایی رفتی از ذهن این خیابون تو گریه های بارون من میمردم چیزی نگفتم از این سکوت به اون که خونه نبود دل سپردم رفتی از ذهن این خیابون تو گریه های بارون من میمردم چیزی نگفتم از این سکوت به اون که خونه نبود،دل سپردم تو نمیدونی که دل تنگی چیه سهم کیه این دوری چشماتو رو خاطره میبندیو،میخندیو مجبوری وقتی میسوزم من تو آتیشو تب حالمو شب میفهمه هنوزم میترسم از صدای قطار این روزگار بیرحمه رفتی از ذهن این خیابون تو گریه های بارون من میمردم چیزی نگفتم از این سکوت به اون که خونه نبود دل سپردم رفتی از ذهن این خیابون تو گریه های بارون من میمردم چیزی نگفتم از این سکوت به اون که خونه نبود،دل سپردم