پنجره

تنها تر از من، انگار کسی نیست هوا گرفته، هم نفسی نیست تنها تر از من از من خاموش من شکسته من فراموش که میخواستم ازم جدا شم تو مه پشت پنجره رها شم نه عشقی موند و نه سرپناهی ستاره ای نیست تو این سیاهی پنجره بازه رو به خیابون چشای خیسم خیره به بارون دلم گرفته مثل همیشه آره دل تنها آروم نمیشه پنجره بازه، به روی بارون ثانیه های، من پریشون دلم گرفته، مثل همیشه بی تو دل تنها آروم نمیشه تنها تر از من انگار کسی نیست هوا گرفته، هم نفسی نیست تنها تر از من که ناامیدم که از تموم دنیا بریدم نه پای موندن نه پای رفتن منو غریبی منو شکستن نه عشقی موند و نه سرپناهی ستاره ای نیست تو این سیاهی پنجره بازه رو به خیابون چشای خیسم خیره به بارون دلم گرفته مثل همیشه آره دل تنها آروم نمیشه پنجره بازه به روی بارون ثانیه های من پریشون دلم گرفته مثل همیشه بی تو دل تنها آروم نمیشه