آینه

اون که تو آینه ی منه شکل منه من اما نیست یکی به شکل خوده من انگاری دیگه این جا نیست اون که تو آینه ی منه روزی هزار بار میشکنه یه زندگی یه خاطره تو آینه ی دل منه اون روزا که خودم بودم کوچه پر از ترانه بود چشمام یه برقه دیگه داشت درختا پر جوانه بود من بودم و بنفشه ها یه پشت بوم یه خاطره دل جوونم میتپید، پشت حصار پنجره اون که تو آینه ی منه شکل منه من اما نیست یکی به شکل خوده من انگاری دیگه این جا نیست اون که تو آینه ی منه، روزی هزار بار میشکنه یه زندگی یه خاطره تو آینه ی دل منه