از اول

از اول نمیخواست باور کنه کسی که خیال منو برده بود کسی که تو خواب و تو بیداریا برای ،نفس های من مرده بود که بارون منم اون کویری تره اگه رود باشه به من میرسه اگه چشمه بود و نبودش منم اگه رود باشه به من میرسه از اول نمیخواست باور کنه که عشقش تموم وجودش منم که تا آخرین لحظه زندگی نفس هاش بود و نبودش منم قبوله که هر کس خدایی داره خدای من اما قدیمی تره خدای تو مثل خودت بی وفاست خدای من اما صمیمی تره خدای تو تردید و ترسه ولی خدایی که دارم پر از باوره خدایی که مثل کس دیگه نیست مثل بنده هاش اول و آخره از اول نمیخواست باور کنم که عشقش تموم وجودش منم که تا آخرین لحظه ی زندگی نفس هاش بود و نبودش منم اگه اون کویره که بارونشم اگه روده دریای بی خوابشم اگه چشمه کوهم بجوشیدنش بگو برکه باشه که مهتابشم