ترانه های خاکی

ایستاده ای در باران و بوسه با طپش گنجشکی در سینه با طپش گنجشکی در سینه دوستت دارم دوستت دارم دوستت دارم و یکریز میبارم بر شوره زار چتر ها و کلاه ها بر عطر ها و پلاک ها، عطر ها و پلاک ها بر ترانه های باقیمانده در طعم سرد خاک، طعم سرد خاک بی پرنده ترین درختم بی ستاره ترین آسمان بی ستاره ترین بباران آن که بر صحرا ببارم نه ما هم سر به کوهستان گذارم چو شمعی نیمه جونم از غم تو بسوزم آهی از سینه بر آرم وای بسوزم دوستت دارم دوستت دارم و میبارم بر لبان تو که آشیانه بوسه بود و لبخند در برکه های کوچک زمین به جست و جوی تو با یاقوت گوشواره هایت از آن عقیق گمشده بگو آه پرنده پوش رنگین کمان من گل گیسویت، ماه نقره ای رد ابرویت ، عصاره شب به من نگاه کن به من نگاه کن با چشمی که کمین گاه آهوان است به من نگاه کن به من نگاه کن به من نگاه کن