Ghasedak

قاصدک های نقره ای خوش خبر اما بی صدا آیینه های قصه گو بی گفتگو بی گفتگو بی ادعا صدای قلب عاشقو از تو نگاش میشه شنید روی سکوت ورقا،میشه نوشت میشه نوشت و نت کشید دست تو فانوس شبه جادویی از آغوش ماه از واژه ها طرحی بکش با هراشاره ، هر نگاه می خونم از چشمای تو حتی اگه تو نشنوی با من بیا با گوش دل تا آخر این مثنوی سکوت تو اوج صداست از خاطره با من بگو از غربت آهنگ آه از لحن اشک آرزو پای سفر داری اگر مهتاب رو وردار و بیا فریاد کن هر واژه را با دست های بی ریا دست تو فانوس شبه جادویی از آغوش ماه از واژه ها طرحی بکش با هر اشاره هر نگاه می خونم از، چشمای تو حتی اگه تو نشنوی با من بیا با گوش دل تا آخر این مثنوی