پریزاد

ولوله ی ساز با تو شد آغاز محو عبور قافله ی ناز هلهله ی ماه ، چاره ی دلخواه پرنکش از من ، سلسله ی آه پریزادی و من دلتنگ تو نشسته به سازم آهنگ تو تو آشوب شهر خاموش من گرفت عطر مویت آغوش من بودای پاییز، از خلسه برخیز از کوچه باغم، عطر تو لبریز خیال زارم، سوز سه تارم لبخند و اشکم، حال بهارم پریزادی و من دلتنگ تو نشسته به سازم آهنگ تو تو آشوب شهر خاموش من گرفت عطر مویت آغوش من تو که هم بغض شباویزی و هم رقص هما چنگ باران به سر انگشت تو آید به صدا پس چرا من نشنیدم ز لبت جز نت لا تو که آتیش ترنجی و شرار گل ناز پرنیان نفست شعله ی خاکستر راز عشق سوزان خلیلم ، تو گلستان نیاز ولوله ی ساز با تو شد آغاز محو عبور قافله ی ناز هلهله ی ماه ، چاره ی دلخواه پرنکش از من ، سلسله ی آه پریزادی و من دلتنگ تو نشسته به سازم آهنگ تو تو آشوب شهر خاموش من گرفت عطر مویت آغوش من تو ملاحت مژه ای، غرق تماشای توام رو بگیری بزنی یا بکشی پای توام لحن موسیقی من جذبه ی افسانه ی تو زلف تو برکه ی شب، زورق من شانه ی تو روی تو روی پری ، معبد من خانه ی تو ولوله ی ساز با تو شد آغاز محو عبور قافله ی ناز هلهله ی ماه ، چاره ی دلخواه پرنکش از من ، سلسله ی آه پریزادی و من دلتنگ تو نشسته به سازم آهنگ تو تو آشوب شهر خاموش من گرفت عطر مویت آغوش من