حراج

طعنه به طعنه میگن و خسته نمیشن آدما با این همه زخم زبون مثل آتیشن آدما عروسی تو با کیه که من خبردار شدم کی اومد و چی گفت که من پیش چشات خوار شدم روز عروسی تو و عزا گرفتنه منه تو شادی و ببین که غم چه جور دلم رو میشکنه خیال نمی کرد دلم که بی خیال من بشی اما تو بی خیالی و محاله مال من بشی منتظرم نموندی، تو ازدواج کردی آتیش زدی به هستیم عشق و حراج کردی مرده ی خنده هاتو به خاک غم سپردی رفتی و این قمارو از من ساده بردی روا نبود که این جوری از دل تو جا بمونم روا نبود با این همه، تنهایی تنها بمونم حیف دلم که پیش تو مونده و به هیشکی دل نبست حیف دل صبور من که عاشقت بوده و هست روا نبود که این جوری از دل تو جا بمونم روا نبود با این همه، تنهایی تنها بمونم حیف دلم که پیش تو مونده و به هیشکی دل نبست حیف دل صبور من که عاشقت بوده و هست