Gholeye Khoshbakhti

تو چنگ ابرای بهار افتادم و در نمیام چشمامو سرزنش نکن از پسشون برنمیام پیر شدم تو این قفس یکم بهم نفس بده رحم و مروتت کجاست جوونیامو پس بده فکر نمی کردم بذاری زار و زمین گیر بشم فکر نمی کردم که یه روز این جوری تحقیر بشم اون همه که دلم برات به آب و آتیش زده بود حتی اگه سنگ بودی دلت به رحم اومده بود دلش نخواست و نمی خواد، یه روز به حرفام برسه شاید می خواد رقیب من به آرزوهام برسه پسند من تو هستی که این همه بخت من سیاست دلبر خودپسند من قله ی خوشبختی کجاست ازت می خواستم بمونی بهت می گفتم که نری این روزا نیستی اما باز به پات می افتم که نری تو فکرتم اما دلم هی میگه فکرشم نکن یه کم به فکر تو نبود پس دیگه فکرشم نکن فکر نمی کردم بذاری زار و زمین گیر بشم فکر نمی کردم که یه روز این جوری تحقیر بشم اون همه که دلم برات به آب و آتیش زده بود حتی اگه سنگ بودی دلت به رحم اومده بود بهت میگفتم که نری بهت میگفتم که نری ازت می خواستم بمونی بهت می گفتم که نری این روزا نیستی اما باز به پات می افتم که نری ازت می خواستم بمونی، بهت می گفتم که نری این روزا نیستی اما باز به پات می افتم که نری ازت می خواستم بمونی بهت می گفتم که نری این روزا نیستی اما باز به پات می افتم که نری ازت می خواستم بمونی بهت می گفتم که نری این روزا نیستی اما باز به پات می افتم که نری