Sekeye Khorshid

چند روزه سکه خورشید نمیاد تو قاب فردا قصه رنگ شب گرفته واسمون روز شده رویا توی اوج قصه شاید فصل شب رسیده باشه شایدم،ابر سیاهی خورشیدو دزدیده باشه واسه شونه های خورشید پنجره تو انتظاره حتی ماه دلش گرفته غصه پایونی نداره بیا با هم جای خورشید توی آسمون بشینیم بیا تا رو صورت ماه خنده ای تازه ببینیم کاری کن دل ستاره توی انتظار نمیره فرصت طلوع فردا آروم آروم جون بگیره بیا تو کتاب امید شعر عاشقونه باشیم واسه برگشت سپیده دوباره بهونه باشیم دوباره بهونه باشیم کاری کن دل ستاره توی انتظار نمیره فرصت طلوع فردا آروم آروم جون بگیره بیا تو کتاب امید شعر عاشقونه،باشیم واسه برگشت سپیده دوباره بهونه باشیم دوباره بهونه باشیم