تا من بدیدم روی تو

تا من بدیدم روی تو ای ماه و شمع روشنم هر جا نشینم خرمم هر جا روم در گلشنم من آفتاب انورم خوش پرده ها را، بر درم من نو بهارم آمدم تا خارها را بركنم تو عشق زیبای منی هم من توام هم تو منی خشمین تویی راضی تویی هم شادی و هم دردو غم لطف تو سابق می شود جان من عاشق می شود بر قهر سابق می شود چون روشنایی بر ظلم چون روشنایی بر ظلم گویم سخن را باز گو مردی كرم زآغاز گو این بی ملولی شرح كن من سخت كند و كودنم گوید كه آن گوش گران بهتر زهوش دیگران صد فضل دارد این، بر آن كانجا هوا اینجا منم رو رو كه صاحب دولتی جان حیات و عشرتی رضوان و حور و جنتی زیرا گرفتی دامنم هم كوه و هم عنقا تویی هم عروه الوثقی تویی هم آب و هم سقا تویی هم باغ و سرو و سوسنم گویم سخن را باز گو مردی كرم زآغاز گو این بی ملولی شرح كن من سخت كند و كودنم گوید كه آن گوش گران بهتر زهوش دیگران صد فضل دارد این بر آن كانجا هوا اینجا منم