پریشان

مرا كه با تو شادم پريشان مكنبيا و سيل اشكم به دامان مكن بيا به زخم عاشقان مرهمدل مرا يكدم ز غم رها كن من ای خدا به پای اين پيماناگر ندادم جان مرا فنا كن رميده جان و دل شكستهمنم به پای تو نشسته منم به ماتم جدايینشسته نا اميد و خسته شكسته ای دل مرا به من بگو چرا چرابه سنگ غمهازدام حسرت كجا گريزم كه همچو مرغی شكسته بالمنمی توانم سخن نگويم اگر بپر سد كسی ز حالمفلك به سنگ كينه ها شكسته قامت مرامگرچه كرده ام خدايا؟شكسته سر شكسته پا زيار اشنا جداكنون كجا روم خدايا؟