بانی غم نیومدی صاحب علم نیومدی

بانی غم نیومدی؛ صاحب‌علم نیومدی غروب جمعه شد ولی امروز هم نیومدی صاحب‌عزا به بزم جدّ بی‌کفن؛ بیا فقط به قدر یک دم سینه‌زدن؛ بیا به عشق اونا که به پات شهید شدن؛ بیا وارث کربلا؛ بیا به‌خاطر خدا؛ بیا چقد به پات فدا شدن، چقد تورو صدا زدن چقد پی تو رفتن و هنوز هم نیومدن به اون دعای فرج توو سنگرا؛ بیا به چشم‌های چشم‌به‌راه مادرا؛ بیا به چفیه‌های خونی کبوترا؛ بیا امیر عاشقا؛ بیا به‌خاطر خدا؛ بیا روح به تن بیا بیا، همه میگن: آقا بیا توو کوفه، مسلم می‌خونه: آقا نیا این روزا هی حرف شما رو می‌زدن؛ نیا مردم کوفه کاملاً عوض شدن؛ نیا شدن یه قوم بی‌حیا و بد دهن؛ نیا با زن و بچّه‌ها؛ نیا به‌خاطر خدا؛ نیا از روی بام می‌بینمت، داری میای با عطر سیب می‌نویسم با خط خون «من‌الغریب الی‌الحبیب» کوچه‌به‌کوچه همه حرف غارته؛ نیا توو کوفه، حرف طفل شیرخوارته؛ نیا حرف رباب و زینب و اسارته؛ نیا شلوغه کوچه‌ها؛ نیا به‌خاطر خدا؛ نیا