لالایی

صدای گریه ی تو می پیچه توی خیمه ها تشنگی سخته برات بی رمق شده صدات طاقتت تمومه دیگه می دونم خشکه لبات نذا شرمنده بشه مادرت با گریه هات روی دستای بابا میون اون لشکر دشمن یه نفر نبود یه قطره آب بده به غنچه ی من دلاتون چقد سیاهه با شمام آی دشمنا یه گل شیش ماهه آخه چقد آب می خواد خدا لالایی برات می خونم، تشنگی یادت بره لالایی بخواب گلم گل کم تحملم اینجوری نگام نکن، آتیش به جون من نزن چشاتو رو هم بذار یه کمی طاقت بیار حرمله داره میاد تو میشی سرباز بابات میدونی بابا غریبه واسه اونه گریه هات