تو دوری و دستای من

تو دوری و دستای من نمیرسه به گرد تو صدای تکه پارمو بردارو از اینجا برو تو دست من یه عکس پاره ست نبودی و مرگ ستارست بذار تنها ببوسم اینجا صدام نمیرسه به فردا بگذر از این شکسته از این دوباره خسته رد شو از این حقیر کم من دیگه حرف نمیزنم نمیخوامت زیباترینم، آغازی از مرگ زمینم دیوانه ی کوچه نشین و آواره ام تنها همینم هر نوت از این گیتارمو یک واژه تا ترانه بود رو شعله های شب شکن فرصت یک پروانه بود اما تو از دلم بریدی من خواستمت اما ندیدی حالا برو از این همیشه از باغچه خشکیده ریشه هر نوت از این گیتارمو یک واژه تا ترانه بود رو شعله های شب شکن فرصت یک پروانه بود اما تو از دلم بریدی من خواستمت اما ندیدی حالا برو از این همیشه از باغچه خشکیده ریشه تو دوری و دستای من نمیرسه به گرد تو صدای تکه پارمو بردارو از اینجا برو تو دست من یه عکس پاره ست نبودی و مرگ ستارست بذار تنها ببوسم اینجا صدام نمیرسه به فردا بگذر از این شکسته از این دوباره خسته رد شو از این حقیر کم من دیگه حرف نمیزنم نمیخوامت زیباترینم، آغازی از مرگ زمینم دیوانه ی کوچه نشین و آواره ام تنها همینم هر نوت از این گیتارمو یک واژه تا ترانه بود رو شعله های شب شکن فرصت یک پروانه بود اما تو از دلم بریدی من خواستمت اما ندیدی حالا برو از این همیشه از باغچه خشکیده ریشه هر نوت از این گیتارمو یک واژه تا ترانه بود رو شعله های شب شکن فرصت یک پروانه بود اما تو از دلم بریدی من خواستمت اما ندیدی حالا برو از این همیشه از باغچه خشکیده ریشه