دلواپسی

من عادتم شده تنها بدونه تو هر روز راه برم تو این پیاده رو من عادتم شده چیزی نخوام ازت فکر منو نکن خوبم گلم فقط دلواپسه توام ،که ساده میشکنی کوه غمی ولی حرفی نمیزنی میترسم از پس دردات بر نیای من عادتم شده چیزی ازم نخوای دلواپسه توام که ساده میشکنی کوه غمی ولی حرفی نمیزنی میترسم از پس دردات بر نیای من عادتم شده چیزی ازم نخوای دردا و خستگی مال خودت شده چیزی نمیگی و اصرار بیخوده اصرار میکنم انکار میکنی حرفای قبلِ ِ تو تکرار میکنی اینکه تو میگی من تنها کس توام دنیاییه ولی دلواپسه توام دلواپسه توام که ساده میشکنی کوه غمی ولی حرفی نمیزنی میترسم از پس دردات بر نیای من عادتم شده چیزی ازم نخوای دلواپسه توام که ساده میشکنی کوه غمی ولی حرفی نمیزنی میترسم از پس دردات بر نیای من عادتم شده چیزی ازم نخوای