Raze Kooche

[قسمت ۱] نه دنبال رنگ لباس به خودم میزنم عطر شب کتونیام خاکی تر از خودم رفیق پاهامن در به در پیشونیم چروک خورده هم دردِ با شلوارام پوتینام پاره پوره شبیه شکم بد خواهام ندارم حوصله حوصله حوصله حوصله ندارم حوصله اه میزنم تو دل شهر کلمه هام رنگارنگ شعرام مدل زهر همدم تاریکی کوچه ها بیزار از شلوغی شهر قلمم داف میرقصیم رو زمین دفترم حدیثام رپی شب تو مسجدا رو ممبرن روز بازی میکنم و نمیمونه شبا ردم کندم عاشق انتقامم همیشه خالیه سنگرم بزارم از رنگ و نقاب از حبس و حجاب از درد و دلا سنگینی میکنه رو گردن همیشه وزن پلاک نمیده ریشه تو خاک تا بزنی تیشه تو باد بعد رفتن فهمیدم چیزی نبوده تو سال [هم‌خوان] با نفس گرم نمیشه خونه ای که سردِ فقط با هر دمت هی میپیچه توی سینه درد همیشه فکر میکنن لونه میشه کرد گنجشکایی که با عشق میشینن رو سیم برق ولی دنیا باهات همینقدر بی رحمِ حال تو رو کسی نمیفهمه روی بالت همیشه یه زخمِ تو اون سربازی که نکشه دیگه نمیجنگه دنیا باهات همینقدر بی رحمِ حال تو رو کسی نمیفهمه روی بالت همیشه یه زخمِ تو اون سربازی که نکشه دیگه نمیجنگه [قسمت ۲] اشتباه شد اشتباه شد شروع ام با انتها شد درد ندیدنم انتظار شد قله رو که دیدم انتخاب شد به خیال خام باهام کسی هم جز مامان ندیدم بمونه سر جاش سینتو بپا که نشه فاش از کمر شکستم میخوام خنده هام برقصن رو لمس گونه هام به خط شن بمونه یادگاری قلبم دیدم هر مهری نیست محبت دیدم از قله ها بلند تر میام از شهر دور مرد میکشم پشت به پشت مرتب دنبالت میگردم باز تو کوچه های راست پیدات میکنم چون دارم یه روز بهت نیاز تو یه رنگ واقعی من نور حقیقت من اون کلتی ام که تو گذاشتی روی شقیقت [پل] بهت میاد تیرگی بهت میاد زندگی اگه به تو نمیرسه بگو میرسه به کی تو که بیننده ای با چشای سرت فقط بذار خنده ات و ببینم تو نگاه قلبت [هم‌خوان] با نفس گرم نمیشه خونه ای که سردِ فقط با هر دمت هی میپیچه توی سینه درد همیشه فکر میکنن لونه میشه کرد گنجشکایی که با عشق میشینن رو سیم برق ولی دنیا باهات همینقدر بی رحمِ حال تو رو کسی نمیفهمه روی بالت همیشه یه زخمِ تو اون سربازی که نکشه دیگه نمیجنگه دنیا باهات همینقدر بی رحمِ حال تو رو کسی نمیفهمه روی بالت همیشه یه زخمِ تو اون سربازی که نکشه دیگه نمیجنگه