Sarnevesht

تودل خسته من یه دنیا غم نشسته بغض سیاه حسرت راه گلوموبسته حکایتی غریبه،این سرنوشت دلگیر شاید که من تو خوابم خوابی بدون تعبییر تقدیر من همین بود اشکو غروبو حسرت خدا ببین چه جوری موندم تو بهتوحیرت این منی که میبینی یه خسته غریبم تواین غروب دلگیر غصه شده نصیبم منی که توی دنیا دیگه امید ندارم نمی دونم خدایا چجور دووم بیارم خداببین که تنهام این دل چه بیقراره انگارتوهفت آسمون نداره یه ستاره سهم دلم،سیاهی تواین دوروز دنیا تواین شبای گریه حتی میون رویا غمگین وبی قرارم حال خوشی ندارم شکایت دلم رو من پیش کی بیارم تنها نشستم اینجا غریب وبی نشونه عجیبه سرنوشتم خدا اینو میدونه به هرکی خوبی کردم غریبه با نگام شد گفت منو میخواد اما بغضی توی صدام شد طوری که دیگه گریه کاری واسم نداره وقتی داره به حالم آسمونم میباره خدا ببین که تنهام این دل چه بیقراره انگار توهفت آسمون نداره یه ستاره