خیال بی کسی

دلم گرفت از این قفس تو حسرت یه هم نفس من دیگه رو نمیزنم این دیگه آخرین دفعه ست من یکی دلم گرفته از خودم از این خیال بی کسی از این که جون دادم ولی پیدا نشد، فریادرسی آخر خطمو دیگه چشم من آب نمیخوره این چاقو عمرا دسته ی خودش باز نمی بره من دیگه آخر جاده ی دلم جاده ی بی عبوریه برنمی گردم که ته این جاده اشک و کوریه یه راهی وا کن جلو پام دارم باز از پا در میام دارم بازم کم میارم من چشمای تر نمیخوام هوامو هیچکسی نداشت دستامو ول نکن، یه بار دارم به آخر میرسم اشکامو از پا در بیار