سنگ صبور

کجایی ای تمام من چرا از من گریزونی میدونی بی تو میپوسم چرا با من نمی مونی کجایی بهترین شونه برای گریه های من تو گیرودار تنهایی تو تنها هم صدای من یه من یه من یه من یه من یه من یه من بیا سنگ صبور من که صبرمن دیگه مرده همین دلواپسی ها هم دلم رو، باخودش برده کجایی بادی شعرم نگاهه قافیه سازه وجود تو منو یاد یه شعر تازه میندازه هنوزم چشم به راه تو چشامو میزنم پینه به اون راهی که تو رفتی هنوزم کار من اینه کجایی بهترین شونه برای گریه های من تو گیرودار تنهایی تو تنها هم صدای من یه من یه من یه من یه من یه من یه من بیا سنگ صبور من که صبرمن دیگه مرده همین دلواپسی ها هم دلم رو باخودش برده کجایی بادی شعرم نگاهه قافیه سازه وجود تو منو یاد یه شعر تازه میندازه