Hamishe To

ما که زندگیمونو بهم دیگه باختیم چه شبا با هم دیگه رویامون را ساختیم چشات برای من یه رنگ دیگه داشت کاش نمیشد بشیم از هم جدا مثل یه رهگذر بودیم و رفتیم تو قلب هم یادته با سمت چپ سینم چیکار کردی بگم عشق نرسیدنش قشنگه اینو باور کن یکم منطقی حرف بزن این کارا لاقل بکن شده آواره سرم چشام هرجایی که میره میریزه روی گونه ام قطره فطره گریه نکن میره یه خاطره از لابه لای شبایی که جا مونده موقعه دیدن عکسای تو گلومو میگیره یه مشت توی دیوار یه سر مونده با صد شکستگی بیا و این وابستگی که دارمو ازم پس بگیر خوشا روزایی که گفتی روم غیرت داری روی من الان چی معلوم نی عشقتو جا گذاشتی واسه کی جلده قرآنی که دست گذاشتی روشو یادمه خاک گرفته روشو اما جای دستاتت مونده روش چرا رفتی و گذاشتی تو بلاتکلیفی ها؟ کجاست اون که حون میداد برای من کجاست بگو کمرم خم نشد اون نفرین قران نگرفت به همون خدا نموند تحملی دیگه برام چیکار کنم نکنم گریه برات هر شب مست باید برم هر شب یه گوشه ای به دور از این حالو هوا دیگه فردایی نمونده توی تقویم قرمزه تموم وسایلای توی خونه قرمزه تو تموم چهار راه های شهر چراغا قرمزه رنگ قرمز خریدم میدونم این رنگ عشقته روزای قبل تو بود جهنمش بهشته دیدی بی وفا فقط حسرتش موند به دلت حسرت اینکه یکی بهتر از من پیدا کنی روزی صد بار بشکنیش وایستی کنار نگاش کنی