Nadime Atlasiha

آینه از عطر تو لبریز کوچه از خاطره سرشار خونه با یاد تو روشن خونه با خواب تو بیدار با تو بیداره، ستاره بی تو بی برگه اقاقی تو نباشی نه درختی نه گلی می مونه باقی تو ندیم اطلسیها تو بهار خونه بودی پدرم، برای بودن تو چه عاشقونه بودی شونه هات پناه گریه تو هجوم غصه و غم جاری دست تو بوده روی هرچی زخمه مرهم مثل شونه هات شکسته دلم از این همه غربت بی تو موندن بی تو بودن واسه من، نمیشه عادت