راهن آهن شهرک نفت

[ورس یک] کلیدم، تو جیب چپم کیف پولم، جیب عقب جورابم کو؟ توو دهن گربم قول داده بودم خیره نشم خب! بگو پیرهن کو؟ یه چیزی که نبینن سینم سوخت چی بپوشم که از این زشت تر نشم و عرق نکنم همش عرق سرد، عرق گرم بیدمشک دوس داری یا کشمش گوشیم کجاس؟ پیداش نیس تو فکرمه، ولی انگار نیس قول دادم از پیش ما که میره توی شعرم دیگه جا نمیشه جا نشد تا وقتی پا نشد پا شد، ولی پای راه نشد [کورس] راه آهن خونه‌ی ما رد میشه از توی شهرک نفت نفت میاد توو خونای ما آهن میشه شهرک من راه آهن خونه‌ ی ما رد میشه از تووی شهرک نفت نفت میاد توو خونای ما جوهر میشه روی دفتر من [ورس دو] دختر خوب و نازنین فرشته ی روی زمین الان که توو فکر همیم نزدیک تریم یا دورتریم؟ کوه کندم، خوب کردم بیستون نشد توو تهرون کندم وقتی که فهمیدم کوهه منم دوزاریم افتاد گور کندم دوزارو ورداشتم گذاشتم جیبم ببخشید، کیفم! گذاشتم کیفم کیفو وا کردم چار تا عکس دیدم عکسا رو یکی‌ یکی روی میز چیدم انگاری زمانو خشکش کردن موزه‌اش کردن و قفلش کردن آدما وقتی که تکم دیدن سراغتو میگیرن و منم میگم [کورس] راه آهن خونه‌ی ما رد میشه از توی شهرک نفت نفت میاد توو خونای ما آهن میشه شهرک من راه آهن خونه‌ ی ما رد میشه از تووی شهرک نفت نفت میاد توو خونای ما جوهر میشه روی دفتر من [ورس سه] زیر این همه پرچم و رنگ تووی بورس این شهر فرنگ تووی قلب این آهن و سرب یکی مونده با قلب قشنگ اینکه آدرسش معلومه شده انگشت نمای هر کوچه انگاری هنو پشت در مونده کیفش رو میز، بی‌ پیرهن مونده [کورس] راه آهن خونه‌ی ما رد میشه از توی شهرک نفت نفت میاد توو خونای ما آهن میشه شهرک من راه آهن خونه‌ ی ما رد میشه از تووی شهرک نفت نفت میاد توو خونای ما جوهر میشه روی دفتر من نفت میاد تو خونای ما