کندو

[ورس یک – نوید] زیر سقف جمجمم، یه جای مغز من یه صدای کم میاد، میگه لبخند بزن حرفاتو نرم بکن، یه کمی تو آب حل بکن آروم باش! چه خبره؟! حرارتتو کم بکن یادم میاد بچگی، میخواستیم که جمع بشیم حامد میگفت در بزن، فرق نمی‌کنه زنگ کی تیر نبود آجر بود، آجر نبود سنگ می‌شد چهل تیکه یا شقایق، آدم و آدم جمع میشد آفتاب میرفت بچه بود، میومدم بچه بود همش دلش شاد بود، پاهاش فقط خسته بود بازی من بد بود، زانوهامم زخم بود کسی دوسم نداشت ولی چقدر غمم کم بود الآن دوسم دارن ولی دوستامو ندارم اگه هستن هم مجازن، همشم خرابن رنجورن و مغرور، خالی، پر کمبود زنبورا رو کشتن، به دنبال کندو [کورس – آئین] داد بزن بلندتر، آبستن گل از گرد نفرت شد محبت، بسپر رها کن! غلت بزن رو چمن سبز، شیرین شه هرچی خبر تلخ شهد و کندو، عسل و قند داد بزن بلندتر، آبستن گل از گرد نفرت شد محبت، بسپر رها کن! غلت بزن رو چمن سبز، شیرین شه هرچی خبر تلخ شهد و کندو، عسل و قند [ورس دو – نوید] کندم، کندی، کند او وارونگی مطلق، هوا چقدر بد بود کندن کندن،‌ بردن اختلاسو نمی‌گم، توپامونو هر روز می‌گفتن کوچمون شلوغ شده جمع کنید می‌گفتن صداتون زیاد شده کم کنید می‌گفتن توپاتون شیشه‌هامونو می‌شکونه سینه‌هاتونو می‌شکونیم، پاره می‌کنیم، بس کنید بیاید اینم شهرتون، خواب ظهر و عصرتون ما همه متفرقیم، شما چیه فرقتون؟ صدا ماشینای سنگین، صدا فرز و چکش برقی واسشون نداره فرقی، ولی نکنه بلند بخندی ما هنو ولی بچه‌ایم، صداهای خنده‌ایم اختلاف، اختلاف، هنوز می‌خوایم جمع بشیم پسر یا که دختریم، کوتاه یا که بلندیم دست همو می‌گیریم، شعر می‌خونیم می‌خندیم [کورس – آئین] داد بزن بلندتر، آبستن گل از گرد نفرت شد محبت، بسپر رها کن! غلت بزن رو چمن سبز، شیرین شه هرچی خبر تلخ شهد و کندو، عسل و قند داد بزن بلندتر، آبستن گل از گرد نفرت شد محبت، بسپر رها کن! غلت بزن رو چمن سبز، شیرین شه هرچی خبر تلخ شهد و کندو، عسل و قند [ورس سه – آئین و نوید] خرس، خرسا تنبل جای خودشون، نفسشون، با هم دیگه می‌جنگن بیشترم یا کمتر، آخرم یا اول «تو ده‌تای اول» چی بود فازم قبلا؟! امروز می‌خوام بکارم، ابر بشم ببارم یه روز وقتی رفتم، یه دشتی جا بزارم این باغبون خسته، گلدوناش شیکسته نوک پنجه‌ها زخمه، ولی گلخونه‌اش چه گرمه آدما، آدما، بیاین با هم دوس شیم ما جنگل خوبیم، به دنبال نوریم عینهو زنبورا، تلخیتون تو نیشتون عسل، عسل، خوب نی؟ عسل عسل خوب نی؟ گل، گل، کدوم گل؟ همونکه که رنگارنگه، برای شاپرکها یه خونه‌ی قشنگه همونکه روی بالهاش سرخی خون و جنگه با بالهای قشنگش میره و بر‌میگرده [کورس – آئین] داد بزن بلندتر، آبستن گل از گرد نفرت شد محبت، بسپر رها کن! غلت بزن رو چمن سبز، شیرین شه هرچی خبر تلخ شهد و کندو، عسل و قند داد بزن بلندتر، آبستن گل از گرد نفرت شد محبت، بسپر رها کن! غلت بزن رو چمن سبز، شیرین شه هرچی خبر تلخ شهد و کندو، عسل و قند