Behem Begoo

[ورس یک] سر زد از افق مهر خاوران یا مادر بود یا هنرمند که چشمش خواب نداشت البته مادر هنرمند و هنرمند مادره اگه درست ببینی آخرش بگذریم این شهرو دود میکنه تابوت توویِ دستگاه شور یا یه کمی بعد ماهور اسیر مونده بین کوه هاش تن منم عین دود اگه منو از این شهر میتونی ببری بهم بگو بهم بگو فرودگاه برا اومدنه یا رفتن غربت برا رفته هاست یا برا اینا که هنوز هستن بهم بگو که آفتاب برا دیدن یا سر درد میگرنی اینو خوب میدونه بپرس ازش تو حتماً بهم بگو خم شو و در گوش من بلند بگو بچه ی توویِ کوچه کو رو پشت بوم خونه کو بهم بگو حسرت یعنی پول یا تالار وحدت این همه عُقده ی کهنه همیشه باهامه هر شب [کورس] دنیا به من گفت ، چی گفت؟ در گوش من گفت ، چی گفت؟ کاری که دنیا میکنه سیاهو رسوا میکنه مشکی رنگ نور میشه عاقبتم خوب میشه دنیا به من گفت ، خودش به من گفت دنیا به من گفت ، چی گفت؟ در گوش من گفت ، چی گفت؟ کاری که دنیا میکنه سیاهو رسوا میکنه مشکی رنگ نور میشه عاقبتم خوب میشه دنیا به من گفت ، به من دروغ گفت [ورس دو] بهم گفت عاشق نشو وقتی شدم گفتش نیستی وقتی دید هستم گفتش نمیشه نمیشه ما هممون دنبال یه نیمه دیگه ایم چون این یکی نیمه رو باختیم اون یکی نیمه رو وقتی میبینیم که این یکی نیمه رو ساختیم چند تا نسل قبلم همه محصولات جنگن ولی نسل تلخ من هم همه آرتروز گردن ابروها همه نخ چشما دوخته به کف دست لباس میبافن از یه عشق به یه مانکن رو برو تو نگاه کن الان دیگه برا همیشه هست خاطرات خیلی قشنگن ولی نمیشه گرفت از همشون عکس عکس پریدن با عشق به موندن با سکوت خونم با خیسی گونم شد [کورس] زندگی بهم گفت ، چی گفت؟ در گوش من گفت ، چی گفت؟ کاری که دنیا میکنه آدمو هویدا میکنه زندگی بهم گفت ، چی گفت؟ توو تاریکی گفت ، چی گفت؟ توو سختیا گفت ، چی گفت؟ زندگی بهم گفت در گوش من گفت چی گفت؟ چی گفت؟