Parandeh

[ورس یک] شاید دنیا دوستم داشت که سحر نیومد رویام موند باهام عقب نمونم از آرزوم واسه اون بمونم با مهتاب تا که روز شیرین نباشه ، تنها بشینم پِی بارونو از صحرا بگیرم دنبال ستاره ـَم که مثل نگین برق بزنه و ازش قصه بگیم خودمم ستاره بشم مثِ خورشید زُهره و ناهید و آتیش بزنم با بیت برقصم مثِ پروانه شکوه من ته حرفامه [کورس] Wish i was a bird i’d warm you in my wings کاشکی پرنده بودم تو رو گرم میکردم لای پرام Wish i was a bird i’d warm you in my wings کاشکی پرنده بودم تو رو گرم میکردم لای پرام [ورس دو] بی عاطفه نیستم وقتی با ترنم و ملودی خیسم زندگیم لوپ و ضربه قاصدکم تووی شهره ندام مژده میده به همه صبح لخت و بی پرده بعد شب یه ساقی میخوام با تبسم همیشه گرم نگه داره تنم رو یه مردم که پشت اخمم همیشه زیباس گم شه لبخند منو نمیتونن ببرن چون سختم امشب گیتی رو آذین بستم [کورس] Wish i was a bird i’d warm you in my wings کاشکی پرنده بودم تو رو گرم میکردم لای پرام Wish i was a bird i’d warm you in my wings کاشکی پرنده بودم تو رو گرم میکردم لای پرام Wish i was a bird i’d warm you in my wings کاشکی پرنده بودم تو رو گرم میکردم لای پرام