Akharin Omid

غم منو به دل نگیر از این سکوت از این نگفته ها دلم گرفته کی بغضمو بغل گرفت به جز خودم به جز شبای شهر غم گرفته این آخرین امیدمه که خندمو از این شبای گریه پس بگیرم تو این هوا تو این شبا به جای من نفس بکش که من نفس بگیرم مگه میشه نگفت مگه میشه ندید مگه میشه گذشت بگو به حال خوش چجوری میشه برگشت خودتو برسون مثل گریه به بغض مثل خنده به لب به من که گم شدم توی سیاهی شب هر شب میون این غریبه ها دلم گرفت بگو چرا کسی شبیه ما نیست کجا برم که حسرتم تموم بشه چرا دلم مثل همیشه ها نیست دلم گرفت از آدما به غیر ما کسی چرا شریک درد ما نیست به من بگو به من که گم شدم بگو چرا نگاه هیچکی آشنا نیست این آخرین امیدمه که خندمو از این شبای گریه پس بگیرم تو این هوا تو این شبا به جای من نفس بکش که من نفس بگیرم مگه میشه نگفت مگه میشه ندید مگه میشه گذشت بگو به حال خوش چجوری میشه برگشت خودتو برسون مثل گریه به بغض مثل خنده به لب به من که گم شدم توی سیاهی شب هر شب