شب زنده داری

شبی از شدت درد و غم یار دل آزاری نشستم در خرابات و زدم بر طبل بی عاری صفای عالم مستی غمم را برده از یادم صفایی را که من هرگز نمی دیدم به هوشیاری من و سوته دلان هر شب در اینجا گرد هم جعمیم همه شب زنده داریها، همه مشتاق بیداری غم از اندازه افزون و تنم رنجور بیماری نشستم در خرابات و زدم بر طبل بی عاری زدم بر طبل بی عاری زدم بر طبل بی عاری می ناب از کف ساقی شفای نوشدارو را دل دیوونه من را که زخمی خورده بود کاری به جامی آنچنان از خود شوم بی خود که در مستی حراج مُلک عالم را ببخش اندوه دیناری نه در درماندگی و نه بر بالین پرستاری نشستم در خرابات و زدم بر طبل بی عاری زدم بر طبل بی عاری زدم بر طبل بی عاری