تنهایی حقته

[کورس – پوبون] نه دیگه برنمیگردم توو عکس های تو حتی فکر نمیکردم مهم نباشه یه روزی اشک های تو یادمه توو اتاق سردته، – بیداری تا شب بره تو رو میبرم از یادم چون تنهایی حقته [ورس یک – پوریا پوتک] دیگه مثل قبل خالی نمیشه این دل پرش طناب عشقمون خیلی نازکه سریع ببرش اونایی که میگن دیگه مثل من پیدا نمیشه آره دقیقا چون که نمیخوام یکی مثل خودش حرف زیاده، توو دلِ هست، ولی نمیشه نزنم ممکنه به همه بپرم، ولی با همه نمیپرم ولی من ازت نمیگذرم، عوض هم نمیشه نظرم نخواه که برگردم ازم نه، حرف اون روزها رو نزن نه عشق من واضحه نه زیرنویس میخواد نه این که ترجمه این که من رو بیخیالم شدی واسم باعث تعجبه عشق رو باید یاد بگیری با هر کسی نکنی تجربه تلخ بوده تلخ تر هم میشه از این به بعد غروب هر جمعه [کورس – پوبون] نه دیگه برنمیگردم توو عکس های تو حتی فکر نمیکردم مهم نباشه یه روزی اشک های تو یادمه توو اتاق سردته، – بیداری تا شب بره تو رو میبرم از یادم چون تنهایی حقته [ورس دو – پوریا پوتک] دل کوچیک، عصبی میخندم ست گوچی واسه کی میخرم، چته روو چی ای هیچی نمیشنون آدم ها چه راحت دلم رو میشکنن نمیگم جایی که کیا توو تیمم ان وید و کوکائین، * ها روتینم ام بگو کجایی، بقیه * توو این دنیا آتو نداره کی از من بیبی من میذارم از پیشت میرم و خیالی نیست بیبی حالا که نیستم پیشت میکنه بیدارت کی بیبی من هنوز هم عاشقم تو شدی عاشق کی [اوترو – پوریا پوتک] یعنی پیش تو میخوابه کی ستاره بارون شه برای چی دلم رو بشکنم برای کی فاصله زیاده نمیبینی آرومت میکنه لب های کی ستاره بارون شه برای چی دلم رو بشکنم برای کی فاصله زیاده نمیبینی فاصله زیاده