29 +18

شهرت تنها ترم کرد از رفیق قدیمی تا برادرم رفت نگو برا من از زخم کلافه‌م این روزا ندارم حرکت بیدارم و فکر فردا زیر دردا بار اومدیم مثل مردا زدم دلمو به دریا شدم بیخیال همه چی و قید حرفا دیدم هیچی از هیچکسی نی بعید برق از کله‌م رو الکلا میپرید به خودم میگفتم بهترش رو میخری دیدم چطور جنده شدن چشای بی‌فریب هی، چطور دلتون اومد؟ چی می‌خواستید که من غیر اون بودم؟ از پول کم دارم تا برسون خونه‌م من بودم با این که میشد ولتون کنم ادا شده هرچی میخواستم از پیله در اومدن، از ریشه ساختن توم جنم برد بود نه غم باختن گفتم بجنگ جا بهونه بافتن دیگه لباسای کهنه نیست تنم ولی پر شده از موی سفید سرم قدر ده سال از همه پیر ترم چقدر حال دادیم به همه و بهمون کیر زدن از اونا که تو خودم کشتنم چخبر؟ از دوستا که الان دشمنن چخبر؟ یه طرف ساختن و سوختن از یه طرف از عشقی که سر پول رفت چخبر؟ دیدم نمونده هیچکی دورم هر شب پیک میزنم تنها گیج میخورم دیدم نگرانی واسه خودم نیست تو خودم به خودم اومدم و دم بیست و نه‌ ام هی