سیصد و سیزده

خواب دیدم منو بغل کردی مثل ابر بهار تر بودم خواب دیدم منم یکی از اون سیصد و سیزده نفر بودم عشق تو حرف قطره و دریاست کی میدونه چی از تو فهمیده خوش به سعادت، اونی که حتی یه بار توی خوابم شبیه تو رو دیده برگرد دیگه بغضی نمونده که نشکنه از دوری دیگه صبری نمونده از این معشوری دیگه وقته که تو رو نیبینم مردم از گوری برگرده بخدا تو از این دله خسته خبر داری تو خستگیام منو تنها نمی زاری بیا که رها شم از این غم تکراری بی تو یک شب دلم قرار ندارشت غیر تو هیچکس در این عالم ارزش عشقو انتظار نداشت گریه کردم چشای من تر شد گریه بر انتظار خاکم کرد دیگه وقتش رسیده برگردی دوری و دوستی هلاکم کرد برگرد دیگه بغضی نمونده که نشکنه از دوری دیگه صبری نمونده از این معشوری دیگه وقته که تو رو نیبینم مردم از گوری برگرده بخدا تو از این دله خسته خبر داری تو خستگیام منو تنها نمی زاری بیا که رها شم از این غم تکراری