تردید رفتن

آه ای تردید رفتن گاهی دامن نگیر آه ای بی ردپایی گاهی از من نگیر آه ای تردید رفتن گاهی دامن نگیر آه ای بی ردپایی گاهی از من نگیر من تا سخن راهی ام من تا سحر در شتابم چون نور از فرط خورشید، تاریکی بر نتابم من تا سخن راهی ام من تا در سحر شتابم چون نور از فرط خورشید تاریکی بر نتابم سر کن این شنگی را آبی جز تشنگی نیست دل کندم از فسردن این مردن زندگی نیست من تا سخن راهی ام من تا در سحر شتابم چون نور از فرط خورشید تاریکی بر نتابم من تا سخن راهی ام، من تا سحر در شتابم چون نور از فرط خورشید تاریکی بر نتابم من تا سخن راهی ام من تا سحر در شتابم چون نور از فرط خورشید تاریکی بر نتابم