Tardide Raftan

آه ای تردید رفتن گاهی دامن نگیر آه ای بی ردپایی گاهی از من نگیر آه ای تردید رفتن گاهی دامن نگیر آه ای بی ردپایی گاهی از من نگیر من تا سخن راهی ام من تا سحر در شتابم چون نور از فرط خورشید، تاریکی بر نتابم من تا سخن راهی ام من تا در سحر شتابم چون نور از فرط خورشید تاریکی بر نتابم سر کن این شنگی را آبی جز تشنگی نیست دل کندم از فسردن این مردن زندگی نیست من تا سخن راهی ام من تا در سحر شتابم چون نور از فرط خورشید تاریکی بر نتابم من تا سخن راهی ام، من تا سحر در شتابم چون نور از فرط خورشید تاریکی بر نتابم من تا سخن راهی ام من تا سحر در شتابم چون نور از فرط خورشید تاریکی بر نتابم