باور ریزش برگ

با سحرگاهی که می آمیزد باور ریزش برگ فصل آغاز تگرگ فصل تنهایی تن وقت پیدایش مرگ تو اگر می آیی، قاصدک را به صداقت پر کن مژدگانی بده یک دوست کجاست مژدگانی بده یک دوست کجاست مژدگانی بده یک دوست کجاست مژدگانی بده یک دوست کجاست دوستی آمده بود انتهای نفس آغازش جای پای سخنی خالی بود واژه ها آمد و رفت دل تنهایی ما را، هم دمی تازه نکرد شب ما را نربود، محفلی تازه نکرد در هوای قفست هم نفس تازه شدم شب ما را نربود، محفلی تازه نکرد در هوای قفست هم نفس تازه شدم