کمانچه مقدمه و آواز مرگ اسفندیار

کنون خورد باید می خوشگوار که می بوی مشک آید از جویبار همه بوستان زیر برگ گلست همه کوه پر لاله گلست به پالیز بلبل بنالدهمی گل از ناله ی او ببالدهمی ندانم که عاشق گل آمد گرابر چو از ایربینم خروش هژبر بدرد همی باد پیراهنش درفشان شود آتش اندرتنش که داند که بلبل چه گوید همی به زیر گل اندر چه موید همی نگه کن اندر چه موید همی نگه کن سحرگاه تا بشنوی ز بلبل سخن گفتن پهلوی همی نالد از مرگ اسفندیار ندارد به جزناله زو یادگار چو آواز رستم شب تیره ابر بدرد دل و گوش غرتن هژبر