Baghe Bi Bargi

از تو که حرف میزنم به یاد تو هرچی میگم ترانه میشه باغ بی برگی ما گل میکنه دریایی از جوانه میشه همه دریچه ها رو به سپیده شعر آفتابی میخونند بی هراس گزمه های شهر جادو شب ها مهتابی میخونند ای همه بودنم از تو همه گفتنم از تو وقتی حرف میزنم از تو جون میگیره تنم از تو جون میگیره تنم از تو تو که عشق لایزالی جاری آب زلالی آفریننده ی ممکن از نهایت محالی از نهایت محالی از تو که حرف میزنم به یاد تو هر چی میگم ترانه میشه باغ بی برگی ما گل میکنه دریایی از جوانه میشه کلمات گم شده توی کتاب ها دوباره معنا میگیرند موج های غریب و دور از هم و تنها لهجه ی دریا میگیرند تو بگو تا که بجوشم روح خود را نفروشم آبی آئینه ها را از تو لا جرعه بنوشم از تو لا جرعه بنوشم ای همیشه رو به رویم تو بگو تا که بگویم بشکن از معجزه ی عشق قفل سنگین گلویم قفل سنگین گلویم از تو که حرف میزنم به یاد تو هرچی میگم ترانه میشه باغ بی برگی ما گل میکنه دریایی از جوانه میشه کلمات گم شده توی کتاب ها دوباره معنا میگیرن موج های غریب و دور از هم و تنها لهجه دریا میگیرن