خلسه

ای هم تب زخمی اغشته به باران از تو پر از نوره این ظلمت یکسان ای دست بخشایش ای راهی رویا بسپار منو دست اغوش بی فردا پر کن منو از عشق رو نرگس پرپر از من به جا بگذار یه مشت خاکستر من غرق تطهیرم ای پاکی بی حد من رو به روی تو خاموش بشم باید بر من ببار امشب ای ابر بی مانند ای یار پاییزی قلب سخاوتمند همراه بغضم شو تا حس کنم زندم تا این تن سردو به خاک نسپردن ای شوکت خورشید تو سردی و سرما پهلوی تو خوابم زیبا ترین دریا از تو زمین مثل ارامش معبد چه لذتی داره این خلسه ممتد پر کن منو از عشق رو نگس پرپر از من به جا بگذار یه مشت خاکستر من غرق تدهیرم ای پاکی بی حد من رو به روی تو خاموش بشم باید بر من ببار امشب ای ابر بی مانند ای یار پاییزی قلب سخاوتمند همراه بغضم شو تا حس کنم زندم تا این تن سردو به خاک نسپردن