فوبیا

اگر که میتونی دوباره بیا و الا میمیرم تو این فوبیا نزار تا تشنج بگیره تنم نزار تا بخندن بهم خیلیا تنم تشنه ی توست دوباره بیا تو آبم میمیرم مثل ماهیا نمیگم که امسال یا سال دیگه نمیگم که حتما به این زودیا تو هر وقت بتونی منم راضی ام فقط بی خبر دور نندازی ام نمیدونم از چی شکستی یه روز بیا وانمود کن که هستی هنوز حراسم از اینه که راه بسته شه اگه دل به این راه نبستی هنوز نفس هاتو وصل کن به روح و تنم نفس تنگه هام رفع شه جون نکنم تو هر وقت بتونی منم راضی ام فقط بی خبر دور نندازی ام اگر که میتونی دوباره بیا والا میمیرم تو این فوبیا حلاکم نکن آب اگر هست تو آبم میمیرم مثل ماهیا نزار تا تشنج بگیره تنم نزار تا بخندن بهم خیلیا سبک تر نمیشه نگاهای مردم خدایا شدم من دچار توهم صدای در اومد گمونم باز عطر تو پیچید تو خونه خدایا توهم گرفتم یا خورشیدم مهمون بوده نزدیکتر شو به من من امشب افراطی شدم این دستای خودته یا من خیالاتی شدم تو هر وقت بتونی منم راضی ام فقط بی خبر دور نندازی ام نفس هاتو وصل کن به رو تنم نفس تنگه هام رفع شه جون نکنم