سقف مقوایی

همیشه با یه نگاه شروع میشه چیزی که فکرشو‌ نمیکنی یه دفعه تنها آرزو میشه وقتی که بهارمون میشه تموم میرسه پاییز وسط راه میزنه سرما به رابطمون غریبه شدی با من کاش تورو زودتر می‌شناختیم دیگه این حرفا بی فایدست حالا که همه چیمو باختم نبودی اونیکه میگفتی منوتو ستارمون جفت نی ساعتا بحثای تکراری آخرم یه ترک اجباری دستام عکساتو بغل کرده این سکوت بین ما درده می‌باره بارون تنهایی ما زیر یه سقف مقوایی تو خاطره هامون آسمون هنوزم صافه صافه تو خوابی و دستام رویای موهاتو میبافه حس خندیدن از ته دل حال گشتنو مقصد عشق کردیم آرزو اما چه حیف اما چه حیف اما چه حیف نبودی اونیکه میگفتی من و تو ستارمون جفت نی ساعتا بحثای تکراری آخرم یه ترک اجباری دستام عکساتو بغل کرده این سکوت بین ما درده می‌باره بارون تنهایی ما زیر یک سقف مقوایی